"/>

PATRON MEDIALNY: NARODOWE CENTRUM KULTURY - PLATFORMA KULTURY.

Fundacja Citizen Project: Prezes Zarządu Fundacji, Beata Staszyńska e-mail: staszynska.beata@gmail.com telefon: 502 589 842

DOFINANSOWANO ZE ŚRODKÓW MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO.

FILM INSTRUKTAŻOWY: METODA WARSZTATOWA E-LAB DT

Przed Państwem film instruktażowy pt.: „KTO? CO? JAK? DLACZEGO?”
Rekomendujemy Państwu wypracowaną, testowaną i ewaluowaną metodę warsztatową, która stosowana w szkołach od podstawówek po lice, udowodniła jak edukacja medialna i profilaktyka jako zbiór tematów, narzędzi i dobrych praktyk wpływają pozytywnie na rozwój kreatywnych i krytycznych procesów myślowych uczniów.

Zapraszamy Państwa do obejrzenia filmu instruktażowego i zapoznania się z metodą dydaktyczną: E-LAB DT (E-LAB DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ), która jest wynikiem edukacyjnego projektu: „E-LAB DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ. Warsztatowa metoda – konstruktywna konfrontacja z mediami a autorefleksja offline i online.”

FILM INSTRUKTAŻOWY: EDUKACJA MEDIALNA I INFORMACYJNA
tytuł: „KTO? CO? JAK? DLACZEGO?”
forma: film dokumentalno-kreacyjny
czas trwania: 10`28„
realizacja:
REŻYSERIA I MONTAŻ: Beata Staszyńska – Hansen
SCENARIUSZ: Onno Hansen – Staszyński i Beata Staszyńska – Hansen
ZDJĘCIA: Piotr Romanowski

UDZIAŁ WZIĘLI:
/nauczyciele i uczniowie Gimnazjum nr 2 im. J.Heweliusza w Gdańsku
– Milena Misztal
– Anna Turowska
– Marta Anflink
– Kamila Bialic
– Waleria Gancarczyk
– Marta Glantz
– Julia Klim
– Kamila Kmiecik
– Klaudia Markiewicz

SPECJALNE PODZIĘKOWANIA:
P. Małgorzata Perzyna
Dyrektor Gimnazjum nr 2 w Gdańsku

DZIĘKUJEMY WSZYSTKIM, KTÓRZY WPIERAJĄ PROJEKT!
Realizatorzy.

COPYRIGHT BY BEATA STASZYŃSKA – HANSEN & ONNO HANSEN – STASZYŃSKI
2016
www.foundationcitizenproject.eu
ZASOBY EDUKACYJNE
Stworzyliśmy podręcznik i platformę e-learningową E – LAB DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ (E-LAB dt). Są to otwarte zasoby edukacyjne z zakresu edukacji medialnej i informacyjnej. Materiał kierujemy do kadry nauczycielskiej, edukatorów, praktyków i teoretyków.
Wypracowaliśmy dydaktyczną metodę warsztatową – konstruktywnie konfrontacyjną. Połączyliśmy własne doświadczenia, obserwacje i wnioski (projekty edukacyjne i społeczne realizowane w latach 2010 – 2015) oraz podstawy ramowe metody dydaktycznej B.E.L.S. (Brain Essential Learning Steps), definiowanej jako “ciągłe tematyczne podejście do nauczania kontentu curriculum poprzez interpretację oraz zastosowania”.
Widząc kompetencje medialne jako wypadkową umiejętności świadomego wykorzystania nowych mediów, technologii, informacji i komunikacji, przygotowaliśmy, przetestowaliśmy, oraz opublikowaliśmy dwie podstawowe biblioteki tematyczne. Są nimi: Edukacja medialna i informacyjna oraz Profilaktyka.
Przepracowaliśmy warsztatowo kilkaset godzin online i offline z młodzieżą oraz dorosłymi. Wypracowane narzędzia edukacyjne mają zastosowanie zarówno w procesie treningu, rozwoju, stosowania metod nauczania – jak i podczas podnoszenia odporności uczniów. Wszystko po to, żeby nikt nie musiał być bezbronny wobec tych, którzy wiedzą, jak wykorzystać media. Internet i nowe technologie dają szansę trenowania umiejętności medialnych tylko pod warunkiem kreatywnego, krytycznego, refleksyjnego i empatycznego procesu myślowego. To meta obszar dla wspólnej burzy mózgów. A taka wspólna praca międzypokoleniowa w szkole i poza nią potrzebuje nowej ramy – nowych obszarów tematycznych, narzędzi edukacyjnych, i nowych interaktywnych dydaktyk – a w konsekwencji – autorskich scenariuszy lekcji.

PODRĘCZNIK ONLINE:
Film instruktażowy obrazuje zastosowanie metody warsztatowej E-LAB DT w klasie, a
podręcznik jest przewodnikiem i wsparciem jak tworzyć takie autorskie scenariusze – plany lekcji, stosując metodę warsztatową E-LAB dt: http://e-lab.dynamicznatozsamosc.org/2014-2016/podrecznik-e-lab-dt/pdf/

PROJEKT EDUKACYJNY
E-LAB DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ. Warsztatowa metoda – konstruktywna konfrontacja z mediami a autorefleksja offline i online.”
Programy MKiDN
Nazwa programu: Edukacja
Nazwa priorytetu: Edukacja medialna i informacyjna.
DOFINANSOWANO ZE ŚRODKÓW MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO

Projekt realizujemy przy partnerskiej współpracy i współdziałaniu:
Gdańskiego Centrum Profilaktyki Uzależnień http://www.gcpu.pl/
Organizatorem Projektu jest Fundacja Citizen Project:
www.foundationcitizenproject.eu

Autorami konceptu projektu są: Beata Staszyńska-Hansen i Onno Hansen-Staszyński.

METODA WARSZTATOWA E- LAB DT W GDAŃSKICH SZKOŁACH. PODSUMOWANIE PROGRAMU SZKOLENIOWEGO.

LEKCJA Z UDZIAŁEM RODZICA – GDAŃSCY NAUCZYCIELE i RODZICE OTWARCI NA WSPÓŁDZIAŁANIE I WSPÓLNE LEKCJE. Program szkoleniowy (adT) Akademii Dynamiczna Tożsamość dla rodziców i nauczycieli: „DIALOG – JAK ZACZYNAĆ?” zakończony!

Program szkoleniowy (adT) „Dialog – jak zaczynać?” to program, który praktycznie przekazuje, tłumaczy i daje narzędzia nauczycielom i rodzicom oparte o wyniki 3-letniego, narodowego projektu „E-LAB DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ”. Tematem szkolenia było jak chronić dzieci i młodzież przed manipulacją online i offline razem ze szkołą. Te szkolenia, trwały od października do grudnia br., miały na celu: (1) zwiększenie i poprawę umiejętności komunikacji rodziców i nauczycieli, i (2) większą skuteczność interwencji i działań profilaktycznych wobec zachowań ryzykownych dzieci i młodzieży.

W każdej z 9 gdańskich szkół, które uczestniczyły w programie odbyły się dwie serie szkoleń: jedna dla rodziców, a druga dla nauczycieli. W wyniku tych szkoleń powstały autorskie scenariusze lekcji oparte o doświadczenia dydaktyczne nauczycieli i wyzwania i szansę jakie wskazywali rodzice. W efekcie odbyło się 9 pilotażowych lekcji z udziałem rodziców tzw. Wywiadówek Integracyjnych. Te lekcje były filmowane. Następnym krokiem było przygotowanie przez pozostałych nauczycieli – uczestników szkoleń – kolejnych lekcji z udziałem rodziców. Po każdej lekcji, nauczyciele przygotowali ewaluację, a szkoleniowcy spotykali się z dyrektorami, pedagogami i nauczycielami na ewaluacjach w macierzystych szkołach. Szkoły uczestniczące w programie: SZKOŁA PODSTAWOWA NR 65, SZKOŁA PODSTAWOWA NR 79, GIMNAZJUM NR 2, GIMNAZJUM NR 25, GIMNAZJUM NR 28, GIMNAZJUM NR 34, GIMNAZJUM NR 52, LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE NR 4, ZESPÓŁ SZKÓŁ ŁĄCZNOŚCI.

„Szkolenia miały na celu zwiększenie umiejętności komunikacji poprzez tzw. triadę wychowawczą tj. Uczeń – Rodzic – Nauczyciel co bezpośrednio przełoży się na większą skuteczność działań profilaktycznych wobec zachowań ryzykownych dzieci i młodzieży w środowisku rodzinnym i szkolnym (np. eksperymentowanie z alkoholem czy agresją rówieśniczą online i offline)”: mówi Radosław Nowak z Gdańskiego Centrum Profilaktyki Uzależnień.

„Zaufanie jest podstawą prawdziwej komunikacji międzypokoleniowej. Bo nasze teraźniejsze czasy są takie szybkie i niebezpieczne, dlatego dzieci i młodzi ludzie potrzebują czuć się nawet więcej bezpieczne i bardziej zrozumiani. Tylko jeśli nauczyciele i rodzice współpracują ze sobą to młodzież doświadczy tego zaufania i bezpieczeństwa, którego potrzebują. Szczególnie w sytuacjach trudnych – konfrontacyjnych – potrzebna jest otwarta komunikacja z bliskim dorosłym. Celem naszym w tym programie było więc świadome budowanie ram dla nauczycieli i rodziców, aby taka otwarta komunikacja z dziećmi i młodymi ludźmi mogła trwać i trwać.” – dodaje edukator Onno Hansen- Staszyński.

„Każde szkolenie udowadniało z jednej strony jak oczywiste są te relacje (rodzic – nauczyciel/ wychowawca), a z drugiej jak trudne do realizacji. Jako okazywało się nie ma praktycznej „tradycji” zapraszania rodzica do współtworzenia lekcji i jej współprowadzenia. Dla obu stron było to wyzwaniem: to było wyjście z rutyny i strefy komfortu. Według uczniów, nauczycieli i rodziców – warto przekraczać siebie…kolejne lekcje w planach” – Beata Staszyńska – Hansen/ edukator

 

Interesujące są – dla rozwoju warsztatu pracy nauczyciela – wyniki uczestników programu, które pokazują natychmiastową efektywność dydaktyczno – wychowawczą takiej współpracy opartej na połączeniu elementów edukacji medialnej (autoprezentacji, konfrontacji konstruktywnej) i umiejętności miękkich (komunikacji werbalnej i niewerbalnej).

 

Prezentujemy wybrane elementy ewaluacji dla przybliżenia wspólnej pracy jaką zrealizowali uczestnicy programu:

 

Z PERSPEKTYW UCZESTNIKÓW – o 45 minutowej lekcji pilotażowej i szkoleniu

 

Opinie rodziców, nauczycieli, pedagogów i dyrektorów – uczestników programu:

 WYWIADÓWKA INTEGRACYJNA (lekcja pilotażowa)/ Szkoła Podstawowa nr 79 w Gdańsku – zdj. (adT):

– Pani Beata Wasiak, rodzic, Szkoła Podstawowa nr 79: „Szkolenie pokazało mi jakie to jest ważne, że mimo to iż pięknie się różnimy, możemy dojść do kompromisu, zatrzymując się na chwilę i po prostu rozmawiając ze sobą z pełnym szacunkiem do siebie. Nie musimy się ze sobą zgadzać, ale warto jest wysłuchać drugiej strony i przedstawić swoje rację, tak aby nasz rozmówca nie poczuł się gorszy czy poniżony. Dziecko jest takim samym partnerem do rozmów, trzeba tylko tak poprowadzić naszą rozmowę aby ono to poczuło, stało się częścią jej (rozmowy) i poczuło szacunek i zrozumienie. Takie warsztaty powodują, że można się zbliżyć do swojego dziecka, pokazać się z innej strony (wywiadówka integracyjna), nauczyć się czegoś o sobie, ale też poznać inne osoby biorące udział w takim wydarzeniu. Jestem pod wielkim wrażeniem szkoleniowców :), którzy potrafili przekazać cenne wskazówki, zarazić swoją pasją a jednocześnie pokazać rozmawiając ze sobą, zwracając się do siebie jak należy traktować swojego rozmówcę. Wielka lekcja, którą zapamiętam na pewno na długo. Teoria została połączona z praktyką, przez co te zajęcia były bardzo autentyczne. Dziękuję.”

 

WYWIADÓWKA INTEGRACYJNA (lekcja pilotażowa) X-XII 2016/ Gimnazjum nr 52 w Gdańsku – zdj. (adT):

– Pani Beata Czerniewicz, rodzic, Gimnazjum nr 53: „To, co w misji bycia RODZICEM <w dzisiejszych czasach> jawi się być najważniejsze, potrafiliście przekazać w tak krótkim czasie, w sposób tak prosty. Zapadło w pamięci głęboko… Odpowiadając na zaproszenie szkoły o wzięciu udziału w szkoleniu spodziewałam się biernego udziału w kolejnej pogadance o zagrożeniach gł. online, gdzie być może poznam jakieś nowe techniki jak kontrolować dziecko w sieci,o których jeszcze nie wiedziałam. Okazało się być zupełnie inaczej. To było bardzo ciekawe, i nowe, doświadczenie. Mam nadal poczucie, że wzięłam udział w czymś ważnym i nie chodzi mi tu o debiut przez kamerą 🙂 Poniżej dwie najważniejsze z konsekwencji tego „Epokowego Wydarzenia”:

– zbudowanie dobrych relacji z wychowawcą uległo kosmicznemu przyspieszeniu. W relacji panuje otwartość i szczerość (nie wspominając już o trybie przejścia na „ty”, który bardzo ułatwia współpracę);

– moje własne dziecko (początkowo niechętne memu udziałowi w projekcie) jeszcze tego samego wieczoru po pierwszej takiej lekcji w ich klasie zaczęło domagać się mojej własnej mówiąc, że (cytuję) „to dopiero będzie petarda!”

 

>JAKI BYŁ WPŁYW NA RELACJE NAUCZYCIELA Z RODZICAMI

 

– Szkoła Podstawowa nr 79, nauczycielki – Panie Renata Górna i Anna Zochowska: „Współpraca jako element integracji; częstszy kontakt w kanale komunikacyjnym nauczyciel – rodzic (e-mail, sms); wychowawca może liczy na wsparcie rodziców, np. przy kolejnych lekcjach otwartych (w rodzicach drzemie potencjał); dobra relacja nauczyciel – rodzic ma wpływ na sukces wychowawczy dziecka.”

– Liceum Ogólnokształcące nr 4, nauczycielka, Pani Agnieszka Sik: „Budowanie więzi i zrozumienia trudu wkładanego przez obie strony w proces wychowywania.”

– Zespół Szkół Łączności, nauczycielka – Pani Karolina Wengrzyn: “Rodzic poznał dynamikę pracy i relacje pomiędzy nauczycielem a uczniami. Przygotowania wymusiły również chwile bezpośredniej rozmowy jeden na jeden, co zawsze zbliża i ośmiela do dalszego kontaktu.”

 

WYWIADÓWKA INTEGRACYJNA (lekcja pilotażowa)/ Zespół Szkół Łączności w Gdańsku – zdj. (adT):


– Szkoła Podstawowa nr 65, nauczycielka – Pani Julita Kąkol-Piotrowska: „Polepszenie relacji rodzic – nauczyciel i wspólna praca. Podniesienie poczucia odpowiedzialności.”

 

WYWIADÓWKA INTEGRACYJNA (lekcja pilotażowa)/ Szkoła Podstawowa nr 65 w Gdańsku – zdj. (adT):

– Gimnazjum nr 2, nauczycielka – Pani Karolina Biesek: „Określenie wspólnego celu – rodzicom jak i nauczycielom zależy na jak najlepszym rozwoju dziecka. Ujednolicenie sposobu wychowawczego szkoły i domu, co może przełoży się na większą możliwość wpływania na ucznia; spójna i przyjazna atmosfera wychowawcza sprzyjająca rozwojowi dziecka. Chęć niesienia pomocy w rozwiązywaniu trudności wychowawczych. Zaangażowanie rodziców w pracę na rzecz szkoły.Wpływ opinii i oczekiwania rodziców na szkołę i jej rozwój.Poczucie zrozumienia u nauczyciela, wiedza, że jego praca jest doceniana.Wzrost zaufania i docenianie wpływu.Wymiana doświadczeń.”

– Gimnajzum nr 28, nauczycielka – Pani Marta Regulińska: ” Wspólna komunikacja. Wspólne przygotowanie lekcji. Wymiana opinii i różnienie się się w opiniach i zdaniach.”

 

>JAKI BYŁ WPŁYW NA ODPORNOŚĆ MOICH UCZNIÓW W SYTUACJACH MANIPULACJI

 

– Szkoła Podstawowa nr 79, nauczycielki – Panie Renata Górna i Anna Zochowska: „Przełamanie” tremy przed publicznością (wystąpienie przed kamerą); budowanie szacunku na tle grupy; wiara we własne możliwości; umiejętność wyrażania własnej opinii; większe zaangażowanie.

 

– Liceum Ogólnokształcące nr 4, nauczycielka, Pani Agnieszka Sik: „Uczniowie byli pewni w swoich działaniach i przekonani o ich słuszności.”

 

– Zespół Szkół Łączności, nauczycielka – Pani Karolina Wengrzyn: „Temat lekcji, jej przebieg i wnioski miały ścisły związek z relacjami pomiędzy uczniami, rodzicami i nauczycielami. Rodzic został ukazany jako osoba, do której zawsze może się zwróci młody człowiek będący w trudnej sytuacji.”

 

– Szkoła Podstawowa nr 65, nauczycielki – Pani Julita Kąkol-Piotrowska:Przełamywanie lęku mówienia o sobie. Podniesienie poczucia własnej wartości.”

 

– Gimnazjum nr 2, nauczycielka – Pani Karolina Biesek: ”Podniesienie świadomości na temat komunikacji niewerbalnej. Większa świadomość mowy swojego ciała. Większa pewność siebie podczas autoprezentacji. Większa umiejętność odczytywania znaków niewerbalnych.”

 

– Gimnazjum nr 28, nauczycielka – Pani Marta Regulińska: ”Szansa na pokonanie własnej nieśmiałości. Zaangażowanie całej klasy i motywacja do pracy. Chęć do otwartej dyskusji oraz podejmowanie nowych wyzwań.”

 

>JAKI BYŁ WPŁYW NA KRYTYCZNE I KREATYWNE PROCESY MYŚLOWE MOICH UCZNIÓW

 

– Szkoła Podstawowa nr 79, nauczycielki – Panie Renata Górna i Anna Zochowska: ”Rozwijanie wyobraźni twórczej; uczniowie poszukują wsparcia rodzica przy przygotowywaniu się do lekcji; umiejętność wyciągania wniosków; odporność w radzeniu sobie z wyzwaniami.”

 

– Liceum Ogólnokształcące nr 4, nauczycielka, Pani Agnieszka Sik: „Zdecydowana większość uczniów zrozumiała sposób w jaki szkoła oddziałuje na otoczenie, jakie niesie to ze sobą skutki i co można zrobić, aby było to pozytywne oddziaływanie.”

 

– Zespół Szkół Łączności, nauczycielka – Pani Karolina Wengrzyn: „Wniosek z lekcji, to to, że porażka i sytuacja bez wyjścia jest taka tylko z pozoru. Z każdej sytuacji jest jakieś wyjście, a rodzic lub nauczyciel zawsze w tym procesie służą pomocą i pomysłami.”

 

– Szkoła Podstawowa nr 65, nauczycielki – Pani Julita Kąkol-Piotrowska: „Budowanie logicznej zależności między celem, a zaangażowaniem w ten cel / drabinka aktywności/.”

 

– Gimnazjum nr 2, nauczycielka – Pani Karolina Biesek: „Pobudzenie krytycznych procesów myślowych. Wywołanie refleksji wśród uczniów na temat komunikacji niewerbalnej.Poznanie uniwersalnego języka dla wszystkich krajów i religii – lepsze zrozumienie drugiego człowieka.”

 

– Gimnazjum nr 28, nauczycielka – Pani Marta Regulińska: ”Umiejętność wyciągania wniosków. Odporność w radzeniu sobie z konfliktem. Rozmowa z szacunkiem, aby dojść do konfrontacji.”

 

>JAKI BYŁ WPŁYW NA ATMOSFERĘ W KLASIE, KTÓRA WPŁYWA NA WYNIKI EDUKACYJNE

 

– Szkoła Podstawowa nr 79, nauczycielki – Panie Renata Górna i Anna Zochowska: “Atmosfera szacunku; otwarcie się na innych; przestrzeń na zaufanie; pozytywna atmosfera ma wpływ na płynny przebieg lekcji; pochwała na forum klasy (ze strony rodzica i nauczyciela) zwiększa motywację i samoocenę ucznia.”

– Liceum Ogólnokształcące nr 4, nauczycielka, Pani Agnieszka Sik: „Atmosfera była miła i swobodna, mimo początkowego stresu, który wynikał z niecodzienności sytuacji.”

– Zespół Szkół Łączności, nauczycielka – Pani Karolina Wengrzyn: „Młodzież była bardziej zdyscyplinowana, nie było dygresji, zagadywania, żartów, w związku z czym lekcja przebiegała sprawniej niż zazwyczaj. Obecność rodzica nie zachwiała „ducha” klasy. Młodzież zachowywała się swobodnie.”

– Szkoła Podstawowa nr 65, nauczycielki – Pani Julita Kąkol-Piotrowska: „Podniesienie zaangażowania klasy. Integracja zespołu klasowego, lepsze poznanie uczniów zarówno przez nauczyciela, rodzica jak i ich kolegów.”

– Gimnazjum nr 2, nauczycielka – Pani Karolina Biesek: „Przyjazna atmosfera, zwiększenie zaufania, otwartość co może przełoży się na proces dydaktyczny i atmosferę w klasie.”

– Gimnazjum nr 28, nauczycielka – Pani Marta Regulińska: ” Uczniowie byli chętni do samodzielnego myślenia i poszukiwania emocji.”

 

REFLEKSJE NAUCZYCIELI

 

– Szkoła Podstawowa nr 79, nauczycielka – Pani Renata Górna: „Jako wychowawca dowiedziałam się więcej o swoich uczniach, o ich zainteresowaniach, pasjach; inna forma lekcji okazała się dla uczniów bardziej atrakcyjna; odkrycie potencjału drzemiącego w rodzicach. Moim komentarzem niech będzie przytoczony cytat jednej z uczennic, która po odbytej Wywiadówce Integracyjnej podsumowała to tak: „Proszę Pani, chcemy więcej takich lekcji, które są inne niż wszystkie” .

– Szkoła Podstawowa nr 79, nauczycielka – Pani Anna Zochowska: „Prawie wszystkie dzieci solidnie przygotowały się do zajęć – dzieci nie były skrępowane przed kamerą; uczniowie wysoko ocenili swoją wiarę w marzenia; lekcja (Wywiadówka Integracyjna) była przestrzenią na innowacyjność. Cieszę się, że tak wiele rodziców jest zaangażowanych w życie szkoły i tak chętnie uczestniczyło aktywnie w szkoleniu dla rodziców. ”

– Liceum Ogólnokształcące nr 4, nauczycielka, Pani Agnieszka Sik: ” Bardzo ciekawe doświadczenie zarówno dla mnie jak i dla uczniów, którzy po zajęciach sami proponowali udział swoich rodziców w kolejnych lekcjach. Nieoceniony wpływ na budowanie atmosfery i współpracy przez kolejne trzy lata.”

– Zespół Szkół Łączności, nauczycielka – Pani Karolina Wengrzyn: “Klasa chętnie poddała się eksperymentowi. Atmosfera w klasie była super. Młodzież nie była zdeprymowana obecnością kamer ani rodzicem. Odniosłam wrażenie, że byli bardziej zdyscyplinowani, ale nadal tak samo otwarci jak zawsze.Lekcja była bardzo ciekawym przeżyciem. Mam nadzieję, że znajdę więcej odważnych rodziców, którzy dadzą się namówi na ten project.”

– Szkoła Podstawowa nr 65, nauczycielki – Pani Julita Kąkol-Piotrowska: ”Uważam ,że osiągnięciem tej lekcji był fakt, iż uczniowie potrafili się „otworzyć”, mówili szczerze o swoich marzeniach. Niewątpliwie fakt, że mama jednej z uczennic mogła choć na chwilę wcielić się w rolę nauczyciela zaowocuje lepszym zrozumieniem i współpracą nauczyciel – rodzic.”

– Gimnazjum nr 2, nauczycielka – Pani Karolina Biesek: ”Bardzo chętnie wprowadziłabym taki cykl zajęć wychowawczych prowadzonych przez rodziców w swojej codziennej, regularnej pracy. Myślę, że w dobie dzisiejszej ciągłej gonitwy i braku czasu, zatracamy trochę to co dla nas, rodzica i nauczyciela, najważniejsze – wychowanie ‘naszych’ dzieci. Ten projekt może stać się świetnym sposobem na chwilę zastanowienia, refleksji i często też poznania własnego dziecka. Dzięki takim doświadczeniom nauczyciel może zyska większe zaufanie, wsparcie a przede wszystkim zrozumienie ze strony rodzica. Uczeń widząc wspólny kierunek działań rodzica i nauczyciela, może poczu się bezpieczniej, a co za tym idzie funkcjonowa w społeczeństwie według wszystkim znanych i ustalonych norm.”

– Gimnazjum nr 28, nauczycielka – Pani Marta Regulińska: ” Współpraca nauczyciela z rodzicem warunkuje harmonijny rozwój uczniów, wpływa na ich postępy w nauce, ale jest również warunkiem współuczestnictwa w wychowaniu dziecka. Tylko razem nauczyciele, uczniowie i rodzice mogą stworzyć właściwy klimat wychowawczy.”

 

WYWIADÓWKA INTEGRACYJNA (lekcja pilotażowa) X-XII 2016/ Gimnazjum nr 28 w Gdańsku – zdj. (adT):

Z PERSPEKTYWY PEDAGOGA SZKOLNEGO

– Pani Marta Wincza, pedagog szkolny Gimnazjum nr 2: „Różnorodne informacje znaleźć można zarówno offline, jak i online. Odbiorcami tak bogatego wyboru są również nasi uczniowie. Niestety, co za tym idzie narażeni są także na manipulacje z tym związane. I choć całkowicie przed działaniem zagrożeń nie da się ich uchronić, to warto z nimi na ten temat rozmawiać i wyposażać ich w wiedzę oraz umiejętności jak się przed manipulacją bronić. To duże wyzwanie, które osobno zarówno rodzice, jak i szkoła realizują. Rodzice i szkoła, czyli dwa podstawowe filary wiedzy dla młodego człowieka. Jeżeli z dwóch ważnych źródeł dziecko otrzymuje spójne informacje istnieje większa szansa na wzrost jego świadomości nt. konieczności oraz sposobów ochrony. W tym kontekście, ciekawym pomysłem jest włączenie rodzica w lekcję. Wówczas współpraca istotnych dorosłych staje się dla ucznia widocznym procesem i jasnym komunikatem. Takie czerpanie z wzajemnej inicjatywy, wiedzy i doświadczenia to duży potencjał na sukces. „

– Pani Elżbieta Miksa, pedagog szkolny Gimnazjum nr 25: „Rodzice mają okazję samemu wejść w rolę nauczyciela oraz zmierzyć się ze sposobami kształcenia dzieci.Natomiast uczniowie, których rodzice podejmują wyzwanie dzielenia się swoją wiedzą z innymi, niewątpliwie mogą być dumne ze swoich rodziców. Taka sytuacja może mieć wpływ na wzmocnienie więzi rodzinnej i budowanie autorytetu rodziców.Od samych nauczycieli taki rodzaj współpracy niewątpliwie wymaga otwartośc i umiejętności współpracy z rodzicami, ale wydaje się być cennym doświadczeniem.”

 

– Pani Paulina Promińska wicedyrektor, pedagog Szkoła Podstawowa nr 79: „Proces edukacyjny nie może przebiegać tylko w płaszczyźnie dziecko – nauczyciel. Ważna jest tu także rola rodzica. Jeżeli nauczyciel zdiagnozuje problem w klasie, może rozwiązać go przy pomocy rodzica, który wejdzie do klasy i spojrzy na niego z innej strony. Ujawnią się tu relacje nie tylko między rodzicem, nauczycielem i dzieckiem, ale również dzieci dowiadują się więcej o sobie, a także widzą relacje między dorosłymi. Jeżeli te relacje oparte są o wzajemny szacunek i zrozumienie, możliwość wyrażenia własnego zdania, a nie tylko na przekazaniu informacji tworzy się platforma dialogu i otwarcia na potrzeby innych, a także możliwości wyrażenia własnego zdania.”

 

– Pani Dorota Opioła, pedagog szkolny Gimnazjum nr 34: „Program „Dialog – jak zaczynać” pokazał, iż rodzice, opiekunowie chcą aktywnie uczestniczyć w życiu klasy ( np.: udział w zajęciach, współorganizowanie wyjść edukacyjnych). Poprzez udział przekazują swoje, cenne doświadczenie związane min. z pracą zawodową. Można zauważyć poprawę relacji wychowawca/ nauczyciel- rodzic. Rodzice mają okazję zmierzyć się z problemami współczesnej młodzieży, zobaczyć jak ich pociecha funkcjonuje w zespole klasowych jakie ma relacje z rówieśnikami. Uczniowie widząc dobre relacje wychowawca/ nauczyciel- rodzic często poprawiają również swoje relacje z wychowawcą, aktywnie włączają się w życie klasy -szkoły, czują że mają wpływ na atmosferę panującą w szkole. Poprzez poprawę relacji nauczyciel- rodzic- uczeń komunikacja staje się płynna, następuje łamanie barier.”

 

WYWIADÓWKA INTEGRACYJNA (lekcja pilotażowa) X-XII 2016/ Gimnazjum nr 34 w Gdańsku – zdj. (adT):

– Halina Weiss – pedagog szkolny, IV LO w Gdańsku: „Mam silne przekonanie, że na prawidłowy rozwój dziecka współdziałanie dorosłych zawsze wpływa pozytywnie. Włączenie rodzica do lekcji daje szansę na autentyczną współpracę rodziców i szkoły. Wspólne działania, których realizacja wymaga bycia razem (wspólna przestrzeń i czas) oraz dialogu (ustalanie celu, ról, podział zadań itd.) to prawdziwe zaproszenie do przestrzeni, w której dziecko spędza dużą, ważną część swojego życia, a do której rodzic tak naprawdę nie ma dostępu. Zwykle rola rodzica w szkole sprowadza się do odebrania kartki z ocenami na wywiadówce, wysłuchania informacji o postępach w nauce albo ich braku, dokonania wymaganych opłat. Nawet dłuższa rozmowa w sytuacji kryzysu nie daje efektu zacieśnienia więzi, wspólnotowości, świadomości bycia ważnym elementem jakiejś całości.”

WYWIADÓWKA INTEGRACYJNA (lekcja pilotażowa) X-XII 2016/ Liceum Ogólnokształcące nr 4 w Gdańsku – zdj. (adT):

Z PERSPEKTYWY DYREKTORA SZKOŁY

– Pani Małgorzata Perzyna, dyrektor Gimnazjum nr 2: „(…) Dzięki wspólnemu kierunkowi oddziaływań wychowawczych możliwe jest stworzenie młodzieży strefy poczucia bezpieczeństwa. Spełnienie tego aspektu pozwala na efektywniejszy przebieg procesu dydaktycznego. Wówczas nasz cel zostanie osiągnięty: na progu szkoły stanie Absolwent Gimnazjum nr 2 im. Jana Heweliusza w Gdańsku – mądry, kulturalny, wrażliwy, korzystający z nowoczesnych technologii młody człowiek umiejący znaleźć swoje miejsce w otaczającym Go świecie. Dziękuję za współpracę, za Państwa zaangażowanie w realizacji programu „Dialog – jak zaczynać?””

 

WYWIADÓWKA INTEGRACYJNA (lekcja pilotażowa) X-XII 2016/ Gimnazjum nr 2 w Gdańsku – zdj. (adT):

– Pani Maria Kalużna, wicedyrektor Gimnazjum nr 25: „(…) Nawiązanie relacji z rodzicami wykorzystując Ich doświadczenie zawodowe w przygotowaniu i przeprowadzeniu zajęć. Rodzice na własnej skórze odczuli jak wygląda praca nauczyciela, ile zaangażowania i kreatywności wymaga praca z młodzieżą. Nauczyciele mieli okazję skorzystać z doświadczeń zawodowych rodziców i spojrzeć na temat z innej perspektywy.”

 

WYWIADÓWKA INTEGRACYJNA (lekcja pilotażowa) X-XII 2016/ Gimnazjum nr 25 w Gdańsku – zdj. (adT):


– Pani Anna Szejko – Bajurska, wicedyrektor Gimnazjum nr 25: „W szkole bardzo ważne jest budowanie prawidłowych relacji między rodzicami,  nauczycielami i uczniami. Relacji polegających na wzajemnym szacunku i próbie zrozumienia tak potrzeb jak i obaw towarzyszących funkcjonowaniu w tym środowisku. Koniecznym wydaje się stworzenie nieformalnej płaszczyzny współfunkcjonowania,  w której rodzice i uczniowie nie będą tylko odbiorcami informacji ale również będą kreowali wydarzenia i podejmowali działania zmierzające do integracji całej społeczności. Wówczas będą mogli poczuć się współodpowiedzialni za proces kształcenia.  Nie da się tego osiągnąć bez kształcenia właściwych postaw we wszystkich grupach społeczności szkolnej. Strasznie ważne jest stworzenie atmosfery wzajemnego zaufania i świadomości wspólnego celu.  Żeby móc sobie zaufać trzeba czasami spróbować „wejść w buty” tzw.  drugiej strony.  Wówczas łatwiej zrozumieć na czym polegają trudności. Największa wartość prowadzonego szkolenia polega właśnie na umożliwieniu rodzicom spojrzenia na szkołę oczami nauczyciela. Bardzo ważnym aspektem budowania nowych relacji był udział trenerów zewnętrznych. Uważam, że nie udałoby się włączyć rodziców w tworzenie zajęć i ich prowadzenie gdyby próbować prowadzić program siłami pracowników szkoły. Sądzę też, że proces budowania  relacji i nawiązywania więzi powinien być kontynuowany a to wymaga dalszego pogłębiania zmiany postaw wśród rodziców i nauczycieli, i ciągłego treningu.

– Pan Sławomir Stankiewicz, wicedyrektor: „(…) Udział w projekcie rodziców i nauczycieli daje możliwość stworzenia właśnie takich partnerskich relacji , tworzenia płaszczyzny wymiany poglądów i budowania „dobrego terytorium” dla rozwoju dzieci. Jeżeli będziemy współpracować, a nie narzucać sobie role (np.: nauczyciel autorytet, rodzic ofiar czy rodzic roszczeniowy) wtedy właśnie będziemy brać udział w dialogu, we wzajemnym rozpoznawaniu potrzeb wszystkich członków społeczności szkolnej. Wprowadzenie do projektu rodziców, daje możliwość pokazania uczniom, że rodzice są również partnerami w edukacji i mogą do niej wnieść ciekawe projekty i pomysły, a także motywować uczniów do własnego rozwoju, pielęgnowania swoich pasji, rozwijania zainteresowań i wyznaczania dalszych dróg rozwoju. Ważne jest również to, aby znaleźć platformę wspólnych zainteresowań, na której łatwiej jest budować wzajemny dialog i rozwiązywać problemy. Poprzez takie tworzenie relacji dajemy dzieciom umiejętności życiowe, które będą wykorzystywać w dalszym swoim życiu.(…)”

 

O PROGRAMIE SZKOLENIOWYM „DIALOG – JAK ZACZYNAĆ?

Program szkoleniowy objął 9 szkół gdańskich zgodnie z rekomendacją Gdańskiego Centrum Profilaktyki Uzależnień w okresie od października do grudnia 2016. Realizatorem programu była Akademia Dynamiczna Tożsamość (polsko-holenderski projekt gdańskiej Fundacji Citizen Project i amsterdamskiej Ezzev Foundation). Program szkoleniowy łączy z się kampanią społeczną „DIALOG – JAK ZACZYNAĆ?” narodowego projektu edukacyjnego MKiDN „E-LAB DT 2014-2016. Nasze hasło kampanii to: Rodzicu i Nauczycieli! JAK CHRONIĆ RAZEM ZE SZKOŁĄ TWOJE DZIECKO PRZED MANIPULACJĄ OFFLINE I ONLINE? WŁĄCZ SIĘ W DZIAŁANIE PRZEZ DIALOG I WSPÓLNE AKTYWNOŚCI Z NAUCZYCIELEM!

Celem bezpośrednim szkolenia było zwiększenie i poprawa umiejętności komunikacji rodziców i nauczycieli. Szkolenie obejmowały transfer wiedzy dotyczący najnowszych teorii o mózgu i ich wpływie na komunikację w edukacji i wychowanie. Trenowaliśmy dobre praktyki edukacyjne i profilaktyczne m.in. narzędzie edukacyjne: „O2O – Obywatel do Obywatela”.

W każdej z 9 szkół odbyły się dwie serie szkoleń: jedno dla rodziców, a drugie dla nauczycieli. W wyniku tych szkoleń powstały autorskie scenariusze lekcji oprate o doświadczenie dydaktyczne nauczycieli i wyzawani ai szansę jakie wskazywali rodzice. W efekcje odbyło sie 9 pilotażowych lekcji z udziałem rodziców tzw. Wywiadówejk Integracyjnych. Te lekcje były filmowane. Następnym krokiem było przygotowanie przez pozostałych nauczycieli – uczestników szkoleń – kolejnych lekcji z udziałem rodziców. Po każdej lekcji, nauczyciele przygotowali ewalaucję, a szkoleniowcy spotykali się z dyrektorami, pedagogami i nauczycielami na ewaluacjach w macierzystych szkołach.

 

SZKOŁY, KTÓRE UCZESTNICZYŁY W PROGRAMIE „DIALOG – JAK ZACZYNAĆ?”:

 

SZKOŁA PODSTAWOWA NR 65

 

SZKOŁA PODSTAWOWA NR 79

 

GIMNAZJUM NR 2, GIMNAZJUM NR 25

 

GIMNAZJUM NR 28

 

GIMNAZJUM NR 34

 

GIMNAZJUM NR 52

 

LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE NR 4

 

ZESPÓŁ SZKÓŁ ŁĄCZNOŚCI

 

 

 

WYNIKI PROGRAMU – AUTORSKIE SCENARIUSZE LEKCJI I EWALUACJE

 

Wyniki programu, a w tym autorskie plany lekcji przygotowane wspólnie przez nauczycieli i rodziców zostaną opublikowane w 201 r., w Internecie na platformie e-learningowej jako wzór dla kolejnych rodziców i nauczycieli: www.e-lab.dynamicznatozsamosc.org/2014-2016/

 

Platforma powstała w ramach narodowego projektu:

 

E-LAB DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ. Warsztatowa metoda: konstruktywna konfrontacja z mediami a autorefleksja offline i online”.

 

Program Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Edukacja medialna i informacyjna.

DOFINANSOWANO ZE ŚRODKÓW MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO.

 

 

PROJEKT (adT) AKADEMIA DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ

Realizator programu szkoleniowego „Dialog – jak zaczynać?:

Fundacja Citizen Project: http://www.foundationcitizenproject.eu/ w ramach wsparcia szkół przez Wydział Rozwoju Społecznego i rekomendacji Gdańskiego Centrum Profilaktyki Uzależnień.

 

Więcej informacji o projekcie AKADEMIA DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ (adT):

https://www.facebook.com/ELABDT.akademia

 

Organizatorzy, realizatorzy i szkoleniowcy dziękują serdecznie Wszystkim, którzy uczestniczyli z zaangażowaniem w programie i przyczynili się do jego realizacji.

 

OPRACOWANIE

Edukatorzy (adT): Beata Staszyńska – Hansen i Onno Hansen – Staszyński i Radosław Nowak z GCPU.

DYSKUSJA ONLINE: JAK CHRONIĆ (PO CO) DZIECI I MŁODZIEŻ ONLINE?

Jak i (po co) chronić dzieci i młodzież przed manipulacją – może ONI tego chcą, bo np. wygodniej być profilowanym i dostawać spersonalizowane reklamy i treści, z którymi bez dyskusji zgadzają się?

ZAPRASZAMY DO DYSKUSJI!
Każdego – kogo mieliśmy okazję poznać w czasie naszych projektów, szkoleń a i też osoby, które chcą się włączyć i podzielić swoimi obserwacjami i refleksjami o tym:
JAK CHRONIĆ (PO CO) DZIECI I MŁODZIEŻ ONLINE?

PODSUMOWANIE BADANIA „DIALOG – JAK ZACZYNAĆ?”

PYTALIŚMY DOROSŁYCH POLAKÓW:

O co chcesz konkretnie – a trudno Ci – zapytać swoje dziecko lub inne na temat tego co robi w Internecie?

 

SZANOWNI PAŃSTWO!

> Przez 6 lat prowadziliśmy projekty, obserwacje i badania w obszarze relacji międzypokoleniowych. Znamy problemy w komunikacji międzypokoleniowej dotyczącej obecności online i Internetu.
> Teraz jest czas, aby dorośli zabierali głos. Badanie trwało od maja do września 2016. 30 listopada opublikowaliśmy wyniki na stronie projektu – tu.
> Zaprosiliśmy do udziału w krótkiej ankiecie dorosłe osoby z całej Polski, aby mogli wypowiedzieć się jakie pytania do (ich) dzieci sprawiają im trudności a związane są z Internetem.
> Poniżej wyniki jakościowe naszego badania.

CEL BADANIA
Badanie zostało przeprowadzone w celu podniesienia jakości dialogu międzypokoleniowego, który będzie skuteczniej wpływać na budowanie więzi. Jeśli rozmowa między pokoleniowa będzie na „określony temat”  w zrozumieniu „kontekstu” w jakim się odbywa może wpłynąć pozytywnie na ochronę dziecka przed manipulacja online i offline.
 
RAMA TEMATYCZNA
Edukacja medialna i profilaktyka uprawiane jako dialog są polem treningu – w szkole i w domu – komunikacji werbalnej i niewerbalnej.
Takie umiejętności i ich trening  – wg nas (AKADEMIA DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ) – to praktyczna podstawa kompetencji cyfrowych. Kompetencji, które pomagają w konstruktywnej konfrontacji z każdym przekazem medialnym ( m.in. treść online) i impuls do autorefleksji, która podnosi jakość autoprezentacji. A autoprezentacja w dobie Internetu to zarówno ochrona swojej prywatności jaki i budowanie wspólnej narracji.

Jeśli założymy, że…gramy role (…), etykietujemy(…) i wpływamy(…) a świat dorosłych buduje przykłady dla młodego pokolenia – to od czego zależy jakość naszej komunikacji? W jaki sposób zależy od treści a w jaki od umiejętności komunikacji?

 
GRUPA DOCELOWA BADANIA
– dorośli: (wiek: 21-59)
– kobiety – 90%
– mężczyźni – 10 %
 ILOŚĆ UCZESTNIKÓW
321
 ILOŚĆ UNIKALNYCH ODPOWIEDZI (POWTARZAJĄCYCH SIĘ TEMATÓW)
165
ZASIĘG
– Internet tematyczny
– warsztaty stacjonarne
METODA BADANIA
– ankieta anonimowa/ online
CZAS TRWANIA BADANIA
05-09.2016
KONTEKST BADANIA
Badanie było częścią kampanii społecznej projektu edukacyjnego:
DIALOG – JAK ZACZYNAĆ?
EDUKACJA MEDIALNA I INFORMACYJNA A PROFILAKTYKA – O CO CHODZI?
„Każdy ma prawo do szacunku i zdolność do empatii.
Szukamy w dialogu pozytywnych puent poprzez konstruktywną konfrontację. Każdy ma prawo poznawać, rozumieć świat i mieć dylematy…”
Projekt edukacyjny 2014-2016: E-LAB DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ. Warsztatowa metoda konstruktywna konfrontacja z mediami a autorefleksja offline i online.
Program MKiDN: Edukacja medialna i informacyjna
WYNIKI JAKOŚCIOWE BADANIA
Poprzez anonimowe ankiety zgromadziliśmy konkretne pytania dorosłych kierowane do dzieci i młodzieży na temat tego co robią w Internecie, a dorosłym trudno czasem o to zapytać.
 
Zebrane pytania (wszystkie unikalne) stworzą bazę tematów, które mogą stać się łącznikiem i budulcem relacji międzypokoleniowych – np. jako tematy do dyskusji w czasie godzin wychowawczych z udziałem rodzica.
W grudniu 2016 roku te pytania będą publikowane, w ramach kampanii społecznej w Internecie.
Mamy nadzieję, że zobaczone – usłyszane, zainicjują szerszy dyskurs i wzmocnią relację między pokoleniami!
 
NAJCZĘŚCIEJ POJAWIAJĄCE SIĘ PYTANIE 
– O wyszukiwaniu stron pornograficznych
ŚREDNIO CZĘSTO POJAWIAJĄCY SIĘ PYTANIE
– O korzystaniu z gier
NAJRZADZIEJ POJAWIAJĄCE SIĘ PYTANIE
– O cyberprzemocy
 
BAZA /UNIKALNYCH/ PYTAŃ STAWIANYCH PRZEZ DOROSŁYCH
PYTANIE ANKIETY:

O co chcesz konkretnie – a trudno Ci – zapytać swoje dziecko lub inne na temat tego co robi w Internecie?

Lp. DEKLAROWANE PYTANIA (TEMATY )
1 Czy oglądasz strony dla dorosłych?
2 Czy oglądasz strony pornograficzne?
3 Nie mam pytań. Mam kontrolę. Rozmawiam o wszystkim.
4 Czy szuka w internecie informacji o śmierci, o sposobach popełnienia samobójstwa?
5 Czy oglądasz filmiki o treści erotycznej?
6 Czy widziałeś w internecie treści niedozwolone np. seks?
7 Czego szukasz w sieci: przyjaciół, rozrywki czy może jeszcze czegoś innego? Czy daje Ci to zadowolenie, rozwijasz się w ten sposób?
8 Jakie są powody umieszczania twoich filmów na YouTube?
9 Czy oglądasz pornografię w internecie?
10 Dlaczego wolisz kontakt online niż osobisty z drugim człowiekiem?
11 Czy oglądasz pornografię
12 Czy hejtujesz w sieci i jak często?
13 Czy oglądasz strony nieodpowiednie dla niepełnoletnich (o dopalaczach, pornografii)?
14 Jak skutecznie zapytać czy masz kłopot – gdy mi się tak wydaje?
15 Jak pytać, by młody człowiek chciał rozmawiać?
16 Jaka jest proporcja czasu spędzonego na portalach społecznościowych do innych stron?
17 Jaki konkretnie informacje potrzebujesz znaleźć w Internecie?
18 Jakie strony odwiedzasz najczęściej?
19 Jak mógłbyś zastąpić „nudę” gdyby nie mógłbyś grać w gry komputerowe?
20 Dlaczego mam wrażenie, że internet jest twoim największym przyjacielem?
21 Jakie strony oglądasz w Internecie?
22 Co cię interesuje w przestrzeni wirtualnej?
23 Czy oglądasz treści erotyczne?
24 Czy online jesteś sobą?
25 Czy budujesz inny świat i innego siebie?
26 Czy wyszukujesz informacji o narkotykach i seksie?
27 Czy masz doświadczenie, że granie – nadmierne w gry, to tak naprawdę ucieczka przed trudnymi emocjami?
28 Jak często, czy w ogóle zaglądasz na strony pornograficzne?
29 Z jakiego powodu tak dużo czasu spędzasz w Internecie?
30 Czy umiałbyś ograniczyć długi czas spędzany w internecie?
31 Dlaczego tak wiele czasu spędzasz na oglądaniu pornografii?
32 Co fascynuje cię w     stronach pornograficznych?
33 Czego poszukujesz w internecie, bojąc się zapytać o to rodzica / osoby dorosłej?
34 Czy gdybyś miał do wyboru – spotkać się z pedagogiem – w realu, czy w sieci – to którą opcję byś wybrał?
35 Czy łatwiej byłoby rozmawiać o twoim problemie z kimś anonimowym (wcześniej nieznanym) czy znanym?
36 Czy umieszczasz swoje lub kogoś z twojego otoczenia nagie zdjęcia w internecie?
37 Czy przeglądasz strony niedozwolone dla niepełnoletnich np. randkowe?
38 Dlaczego kontakty poprzez internet tak wiele dla ciebie znaczą?
39 Czy szukasz w internecie informacji, o które wstydziłbyś się zapytać dorosłych obawiając się ich reakcji?
40 Dlaczego dla ciebie świat wirtualny jest ciekawszy od świata rzeczywistego?
41 Czy szukasz informacji o seksie?
42 Czym dla ciebie jest „hejt” w internecie i jak sobie z nim radzi twoja grupa rówieśnicza?
43 Czy powinno się ograniczać anonimowość w internecie – chodzi o „hejt”, kontrowersyjne opinie?
44 Czy powinno się ograniczać młodym ludziom dostęp do stron pornograficznych? Jak?
45 Nie mam z tym problemów.
46 Co daje ci internet?
47 Co zastępuje ci internet?
48 Czego się boisz w internecie?
49 Czy odwiedzasz strony nieprzeznaczone dla ciebie dotyczące przemocy, narkotyków, pornografii.
50 Dlaczego publikujesz aż tyle swoich personalnych zdjęć?
51 Nie mam problemu z zadaniem pytana – a dzieci nie chcą odpowiadać?
52 Co jest fajnego w zdjęciach z „dzióbkiem”?
53 Czy i dlaczego publikujesz swoje półnagie zdjęcia?
54 Dlaczego fotografujesz się przed każdym lustrem które zobaczysz?
55 Czy oglądasz filmy porno?
56 Czy korzystasz ze stron pornograficznych?
57 Dlaczego publikujesz swoje zdjęcia tak często?
58 Dlaczego udostępniasz swoje dane?
59 Dlaczego/ czy hejtujesz swoich znajomych?
61 Czy odwiedzasz strony związane z przemocą?
62 Czy interesowałeś się stronami na których można zamówić narkotyki?
63 Dlaczego „ja online” jest fajniejsze, ciekawsze od ”ja realnego” a może nie?
64 Dlaczego tyle czasu poświęcasz na internet?
65 Co cię interesuje w internecie?
66 Czy relacje, które zdobywasz w internecie dają ci spełnienie i poczucia bezpieczeństwa?
67 Nie mam problemu.
68 Czy szukasz pornografii?
69 Jakie są konkretne parametry czy kolejne kroki w poszczególnych fazach gry?
70 Czy zdarza ci się obrażać inne osoby w sieci? Jeśli tak to z jakiego powodu najczęściej to robisz? Jeśli nie to dlaczego tego nie robisz?
71 Dziecko mi wszystko mówi.
72 Jakie strony odwiedzasz w Internecie?
73 Co jest dla ciebie trudne w sieci (w byciu online?)
74 Jakie plusy widzisz z tego, że istnieje internet?
75 Co dla ciebie jest inspiracją w internecie?
76 Jakich informacji szukasz w sieci gdy jest ci źle, gdy chcesz poprawić sobie humor?
77 Czy zetknąłeś się z erotyką w internecie?
78 Porozmawiajmy o wirusach.
79 Porozmawiajmy o długim przesiadywaniu w internecie, w komputerze.
80 Czy masz świadomość, że korzystanie z internetu powinno nie tylko zaspokajać twoją ciekawość, ale powinno uczyć mądrej selekcji informacji o odpowiedzialności.
81 Czy ludzie, z którymi kontaktujesz się w internecie są znani ci w realnym świecie?
82 Czy spotykają cię trudne sytuację , komentarze, z którymi jak nie wiesz jak sobie poradzić?
83 Na jakie tematy z kolegami, z koleżankami tyle czasu rozmawiasz?
84 Czy szukasz w internecie przyjaźni?
85 Nie mam takich pytań, których nie potrafię zadać, trudniej jest rozmawiać po otrzymaniu odpowiedzi.
86 Nie mam problemu z zadaniem pytań, trudniej uzyskać odpowiedź, trudniej uzyskać odpowiedź, a często po uzyskaniu odpowiedzi zaleźć rozwiązanie.
87 Czy siedząc w internecie wypełniasz swój wolny czas?
88 Czy wyszukiwałeś informacje na temat seksu i pornografii w     Internecie?
89 Czy znasz zagrożenia wynikające z korzystania z internetu?
90 Porozmawiajmy o emocjonalnym dojrzewaniu i dorastaniu z internetem.
91 Czy piszesz z kimś obcym?
92 Czy masz drugie konto – takie fikcyjne?
93 Ile czasu poświęcasz na internet?
94 O czym rozmawiasz na Facebook-u?
95 Czy odwiedzasz strony dla dorosłych?
96 Dlaczego tak długo siedzisz w internecie?
97 Brak trudności w zadaniu pytań – bardzo dobra relacja z dzieckiem.
98 Czy wchodziłeś czy wchodzisz na strony dla dorosłych?
99 Czy rozmawiasz, kontaktujesz się z nieznajomymi?
100 Dlaczego siedzisz tyle czasu w internecie. To strata czasu.
101 Czy pomimo tego, że wiesz, ze nie wszystkie strony są przeznaczone dla osób w twoim wieku, próbowałeś na nie wchodzić? Jakie to były strony? Z jakiego powodu chciałeś na nie wejść?
102 Dlaczego tak bardzo wciągają cię gry zawierające przemoc?
103 Czy wchodzisz na strony, na które nie powinieneś wchodzić?
104 Czy rozmawiasz z dorosłymi – czy masz z nimi kontakt w realu czy tylko online?
105 Co takiego daje ci internet, że tyle w nim siedzisz?
106 Nie jest trudno pytać.
107 Co fascynuje cię w internecie?
108 Czy na pewno wiesz z kim rozmawiasz?
109 Jakie treści pornograficzne poznałeś w internecie?
110 Czy spotykasz się z cyberprzemocą?
111 Pytam i nie mam problemów.
112 Czy podejmujesz zachowania ryzykowne: niebezpieczne relacje, porno, przemoc) – dlaczego?
113 Czy kiedykolwiek wchodzisz na stronę pornograficzną? Jak się odnosisz do tych treści?
114 Co cię niepokoi? Co budzi Twoje wątpliwości?
115 Czy oglądasz treści pornograficzne lub erotyczne?
116 Dlaczego najbardziej interesujesz się YouTube?
117 Dlaczego dzieci zaglądają tak często na strony pornograficzne?
118 Dlaczego interesuje cie przemoc?
119 Dlaczego tak bardzo lubisz spędzać czas przed komputerem?
120 Czy nie chciałabyś zamiast siedzenia przed komputerem porozmawiać ze mną?
121 O czym rozmawiasz na forach internetowych?
122 Czy ktoś cię obraził, straszył, groził Ci?
123 Czy miałeś jakieś pytania na które nie wiedziałeś jak odpowiedzieć?
124 Co tam jest takiego ciekawego, że tak wciąga?
125 Na jakie strony internetowe lubisz wchodzić?
126 Jak reagujesz na reklamy, które widzisz w Internecie?
127 Dlaczego tak chętnie zaglądasz do sieci?
128 Co takiego jest w internecie, że zabiera ci tyle czasu?
129 Czym dla ciebie jest czas spędzony przed komputerem?
130 Co daje ci obcowanie z internetem?
131 Dlaczego musisz stale korzystać z Facebook-u podczas lekcji?
132 Dlaczego spędzasz tyle czasu w internecie?
133 Czy wstydzisz się rozmawiać z ludźmi w szkole?
134 Czy nie lubisz spędzać czasu ze mną na zabawie, a wolisz w internecie?
135 Jakie uczucia towarzysza ci gdy grasz w gry komputerowe?
136 Co ciekawego tam znalazłeś?
137 Dlaczego tak dużo czasu zajmuje Ci siedzenie przed komputerem?
138 Jakie znasz dobre portale, gdzie można oglądać filmy?
139 Co ciekawego twoim zdaniem jest w Internecie?
140 Ile czasu spędzasz na rozmowach online z osobami mieszkającymi w obrębie miasta?
141 Co najciekawszego jest dla ciebie na stronach , kto®e odwiedzasz?
142 Co interesuje cię w sieci?
145 Dlaczego spędzasz tam tyle czasu?
146 Dlaczego świat wirtualny jest (staje się)ciekawszy od rzeczywistego? Czy oba te światy zagrażają sobie?
147 Z kim rozmawiasz?
148 Kogo i gdzie poznajesz?
149 Czego dowiedziałeś się online?
150 Czy ktoś wypowiada się nieprzyzwoicie w czasie rozmów online?
151 Czy chcesz się spotkać z ludźmi z którymi rozmawiasz online?
152 Czy siedzenie w necie ciebie odpręża – w jaki sposób?
153 Czego dla siebie szukasz w grach i rozmowach z osobami w sieci?
154 Na jakie strony wchodzą Twoi koledzy?
155 Czy hejtujesz jak cie nie widzą?
156 Z kim i o czym rozmawiasz online?
157 Chciałabym usłyszeć czy zdaje sobie sprawę ile czasu marnuje przy komputerze?
158 Nie wiem.
159 Czy ciekawi ciebie coś innego niż gry?
160 Jakie przeglądasz strony? Co ciekawego znalazłeś?
161 Czy korzystasz z portali randkowych?
162 Czy wchodzisz zna strony związane z seksem?
163 Czy interesujesz się stronami pornograficznymi?
164 Instagram; jak ściągnąć muzykę na IPhone?
165 Czy w Internecie szukasz ratunku przed samotnością?
ROZMOWA JAKO WPŁYW A KONSTRUKCJA PYTANIA
Jeśli w pytaniu znajduje się „teza prowokująca np.: „Czy ciekawi ciebie coś innego niż gry?” Pytana osoba może „zamknąć się na rozmowę” i przyjąć pozycję obroną, która często korzystać może z formy ataku.
Jeśli na początku rozmowy nasze pytanie będzie miało formę zamkniętą (lub retorycznego) np. „Czy ciekawi ciebie coś innego niż gry?” Pytana osoba może odpowiedzieć lakonicznie, wycofać się z konwersacji.
 
REFLEKSJE AUTORÓW BADANIA
(…) Drogi rodzicu: jeśli założyć, że czas w ciągu dnia (co któryś dzień) możemy tak zorganizować, aby mieć od 10 do 15 minut na rozmowę z dzieckiem, w czasie której pokażemy 100 procent zainteresowania i nie będziemy rozpraszać się innymi zajęciami. Zadbamy, aby rozmowa odbywała się w miłej atmosferze – miejscu, to jest szansa, że nasz kontakt – relacje, a potem więzi z dzieckiem będą wzmacniać się. A nasz wiedza na temat przemyśleń dziecka będzie się uzupełniać. To daję szansę dorosłemu, aby w roli „mądrego dorosłego”,  który kocha (okazuje to), ustala ramy (wyciąga konsekwencji i nagradza adekwatnie do sytuacji, wie więcej( z szacunkiem dyskutuje – doradza) i chroni (słucha, tłumaczy, reaguje).
(…) Drogi nauczycielu: może godzina wychowawcza to czas, aby uruchomić autorefleksję uczniów na tematy, które interesują rodziców – które reprezentują ich troskę? A może warto integrować uczniów- rodzica i nauczycieli? Małymi krokami szukać czasu, w którym mogą odbywać się rozmowy
Dialog – jak zaczynać? (…) to zdanie, które od 2013 roku używamy jako ramy do warsztatów, szkoleń i budowanych narzędzi edukacyjno-profilaktycznych. Jednym z takich narzędzi, które rekomendujemy jest „OBYWATEL DO OBYWATELA – O2O” 90 sekundowa rozmowa na temat.
Więcej o tym narzędziu w naszym podręczniku dostępnym online: str. 129 – 130 http://e-lab.dynamicznatozsamosc.org/2014-2016/wp-content/uploads/2015/12/E_LAB_DYNAMICZNA_TOZSAMOSC_2015_PDF.pdf
 
 
AUTORZY BADANIA – EDUKATORZY:
Beata Staszyńska – Hansen i Onno Hansen – Staszyński
 
KONTAKT – REALIZATOR PROJEKTU: 
Beata Staszyńska – Hansen (Prezes Zarządu Fundacji Citizen Project) 
FUNDACJA CITIZEN PROJECT
PARTNERZY PROJEKTU: 
Ezzev Foundation (Holandia) http://www.ezzev.eu/
Gdańskie Centrum Profilaktyki Uzależnień (Polska) http://gcpu.pl/

 
WIĘCEJ:
– zwiastun wideo kampanii:
https://youtu.be/NlNCOJfJCNY
– o naszym projekcie edukacyjnym:
„E-LAB DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ. Warsztatowa metoda konstruktywna konfrontacja z mediami a autorefleksja offline i online.” :https://www.facebook.com/ELABDT.org

– o działaniach warsztatowych i sieciowych:
KLASA POD PATRONATEM (E.K.LAB dt):
https://www.facebook.com/ELABDT.klasa
(adT) akademia dynamiczna TOŻSAMOŚĆ: https://www.facebook.com/ELABDT.akademia

Projekt edukacyjny 2014-2016: E-LAB DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ. Warsztatowa metoda konstruktywna konfrontacja z mediami a autorefleksja offline i online.
Program MKiDN: Edukacja medialna i informacyjna
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
DZIĘKUJEMY SERDECZNIE ZA UDZIAŁ W KAMPANII!
ZAPRASZAMY DO DIALOGU I DZIAŁANIA.

 

BIBLIOTEKA (adT) AKADEMII DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ

BIBLIOTEKA (adT) AKADEMII DYNAMICZNA TOŻSAMOŚĆ 

Ponad 100 gdańskich nauczycieli w tym roku (II – V 2016) brało udział w programie szkoleniowym „DIALOG – JAK ZACZYNAĆ?”. Nauczyciele uczestniczyli w szkoleniach, stworzyli autorskie plany lekcji z elementami interaktywnej dydaktyki jako narzędzia edukacji medialnej i profilaktyki, a następnie przeprowadzili lekcje pilotażowe w swoich macierzystych szkołach i przygotowali ewaluację.

Plany lekcji były wspierane podręcznikiem: METODA WARSZTATOWA E- LAB DT

Ta BIBLIOTEKA (adT) zawiera te plany lekcji i ewaluację, które mogą być inspiracją dla kolejny osób zainteresowanych przekroczeniem swoich rutyn i otwartych na wyjście ze swojej strefy komfortu, aby zbliżyć się do ucznia i dać mu szansę odnaleźć w nauczycielu wsparcie i autorytet.

DLA ZAINTERESOWANYCH PRZEPROWADZENIEM WŁASNYCH LEKCJI AUTORSKICH:

Po przeprowadzeniu własnej lekcji zachęcamy Państwa do przesyłania do nas Planów lekcji i Ewaluacji, które będziemy publikować: staszynska.beata@gmail.com

 

 

 

17.11.2016 E.K.LAB DT_Gimnazjum nr 2 w Gdańsku

17.11.2016 W GIMNAZJUM NR 2 W GDAŃSKU.
90`
KLASA POD PATRONATEM E.K.LAB DT.
SPOTKANIE WARSZTATOWE

↗ część pierwsza: ORGANIZACYJNIE
Zaplanowaliśmy, że przed nami w tym roku kalendarzowym jedno spotkanie, takie raczej świąteczne.
Ustaliliśmy co mamy do „do kończenia”.
↗ część druga: MERYTORYCZNA
Onno Hansen-Staszyński​ prezentował dobre praktyki podnoszące umiejętności komunikacyjne. Taka wiedza pozwala też zauważać i reagować na wywierany na nas wpływ przez np. komunikaty medialne czy reklamę. Dyskusja wywołana tematem wywołała refleksję jakiemu wpływowi czasem ulegamy, a i tez jak wpływamy na innych…

A jeszcze coś ciekawego! W ramach szkolnego programu: pod opieką nauczycielki Pani Milena Misztal​ uczennice Kamila Kmiecik​ i Kamila Angelika Bialic​ przeprowadziły rozmowę z Prezydentem Panem Lechem Wałęsą. To rozwijające doświadczenie dziennikarskie.

Dziękujemy za wspólne doświadczanie.
Do zobaczenia.

Przejdź do paska narzędzi